Er is bijna weer een jaar voorbij, dat wil zeggen, HET jaar '97 is bijna weer voorbij. December is dus weer begonnen, wat betekent dat ik mijn paddestoelen-voorraad ga bekijken. Dit jaar weet ik nog niet wat ik met oud en nieuw ga doen, worden het paddestoeltjes of iets anders. Mijn nieuwsgierigheid gaat namelijk ook uit naar XTC, iets wat ik nog nooit gebruikt heb, maar graag een paar keer wil proberen. Maar net zoals met de meeste drugs, het grootste gevaar zit in de illigaliteit. Hierdoor wordt het erg moeilijk om echte XTC te maken, dus tegelijkertijd erg verleidelijk om iets anders in de pil te stoppen dan XTC. Stoffen die veel gevaarlijker zijn zijn al terug gevonden in de zogenaamde XTC pillen, dus hier moet ik eerst nog een goed testadres voor vinden. Dan heb ik nog wat 2-CB pillen liggen, dat is een prima alternatief. Jammer dat het prima idee in Amsterdam niet kon doorgaan, legalisering van XTC zou veel schade voorkomen. De War on Drugs kost de mensheid ongelooflijk veel, en dan niet alleen maar materiele dingen, ook erg veel menselijk leed wordt er door de War on Drugs aangericht. Natuurlijk kunnen drugs makkelijk verkeerd gebruikt worden, maar de schade die dat veroorzaakt is vele malen kleiner dan de schade die de War on Drugs de maatschapij aandoet.

Zo, dan kan ik nu weer verder met mijn verhaal, waar was ik gebleven. O ja, mijn paddestoelen voorraad, hoogstens een halve gram nog. Deze zijn meer dan een jaar oud en komen van een mislukte eigen kweek. De oogst waar deze bij hoorden wilde niet vlotten, de grootste paddestoel die daar vanaf kwam was ongeveer 3 cm, dat is niet echt de bedoeling. Mijn vorige oogst werden ze ongeveer 15 cm en dan +- 10 paddestoelen per dag, met ongeveer 8 visglazen en 4 klompen rogge per visglas. Die oogst duurde zeker een dag of 30 met zijn ups en downs, een leuke opbrengst dus voor een particulier die bijna alles zelf heeft moeten uitzoeken. Toen ik begon had ik nog nooit gehoord van bv. PF (Psilocibe Fanaticus), MMGG (Magic Mushroom Growers Guide) of Puerto's growers guide. Mijn eerste sporen en info heb ik zelf uit Amerika laten komen. Precies op het moment dat de sporen aankwamen (ruim 7 maanden na bestelling en betaling) kreeg ik een adres waar ik sporen kon kopen en een boekje over het kweken van paddestoelen. Dit was een oud boekje met een kompleet verouderde methode. De sporen die uit Amerika kwamen, deden niets. Dat wil zeggen, er is er niet een uitgekomen. Dat was dus 250 gulden voor niets. Waarschijnlijk kan de firma waar ik het had besteld hier niets aan doen, de doos waar alles inzat was dus duidelijk door de douane open gemaakt en ik verdenk de douane er van dat ze mijn sporen vernietigd hebben, maar zeker weten kan ik dat natuurlijk ook niet. Daarom houden we het er maar op dat ze door de lange reis te oud zijn geworden. Maar de sporen die ik in Amsterdam heb gekocht deden het prima, na 3 a 4 dagen werden de eerste schimmels geboren, een prachtig gezicht! De witte draden lijken wel licht te geven, zo wit zijn ze. In ieder geval, het is een prachtig gezicht om de sporen te zien ontluiken, alleen daarom zou ik ze al willen kweken. Het verdere verloop van de kweek is al even mooi en als dan de paddestoelen opkomen en je hebt de eerste oogst vers gegeten dan weet je helemaal niet meer wat je meemaakt. Daar staan ze dan in volle glorie, ze stralen je tegemoet alsof ze iets tegen je willen zeggen. Alsof ze daar staan om je te beschermen tegen je eigen angsten. En ja, als je genoeg paddestoelen gegeten hebt, kun je ze ook echt gaan horen. Dan ontdek je dat de paddestoel al eeuwen geleden een manier heeft gevonden om op een of andere telepathische wijze met alles kan communiceren wat psilocibine in zijn lichaam heeft. Wat het er mee te maken heeft blijft voor bijna iedereen een raadsel, maar je zou beslist niet de eerste zijn die door de spirit van de paddestoel onderwezen wordt. Hieronder bv. een stukje wat eens is gezegd door een Mazatec sjamaan (Maria Sabina). Maria Sabina was een Mazatec sjamaan, wat wil zeggen dat ze een soort genezeres was. De methode die zij gebruikte om te genezen bestond uit het eten van grote doses paddestoelen, zodat zij sterke visioenen kreeg van de paddestoelen.

De psychotrope wereld.

"Er bestaat een wereld voorbij de onze, een wereld ver weg, dichtbij en onzichtbaar. Een wereld waar alles al is gebeurd en waar alles bekend is. En daar woont God, waar de doden wonen, de geesten en de heiligen. Die wereld spreekt, heeft z'n eigen taal en ik doe verslag daarvan. De heilige paddestoel neemt mij bij de hand naar die wereld. Zij zijn het, de heilige paddestoelen, die spreken in een taal die ik herken. Ik vraag en zij geven antwoord. Als ik terug kom van een reis die ik met ze gemaakt heb, zeg ik jullie wat ze mij verteld hebben en wat ze mij hebben laten zien." Aldus, met ontzag, beschrijft de beroemde Mazatec sjamaan Maria Sabina de door God gegeven krachten van de paddestoelen die zij gebruikt tijdens de genezingsdiensten die zij leidt.

"Maria Sabina"

Zoals je ziet, getuigt dit stukje tekst van grote eerbied voor de paddestoelen. Maar niet alleen de paddestoel krijgt deze eigenschappen toegekend. Ook de mexicaanse peyotl, die gevonden werd door iemand die erge honger had, in de woestijn liep en ineens een cactus hoorde spreken. Deze cactus vertelde hem dat hij moest eten van deze soort cactus zodat hij kracht zou krijgen. Verder vertelde de cactus hem dat hij er een aantal mee moest nemen naar zijn stam, zodat de cactus de mensen kon onderwijzen. Nu was het voor veel volkeren zo, dat praten met de geesten van, of in, planten een heel normale zaak was. Ook hier in Europa, waar, tijdens het winter-zonnewende feest (het huidige kerstfeest), 2 weken lang rond de grootste boom van het dorp gefeest werd, om de geesten die in die bomen woonden te eren en om te vieren dat de dagen vanaf dan weer langer worden. De geesten die in deze bomen woonden speelden een belangrijke rol in hun leven. Ook yage, dit is een planten mengsel dat in de jaren 30 onderzocht werd door de CIA en ook de KGB heeft een 1000 kilo van dat spul naar Rusland laten overkomen om het te onderzoeken. Er waren namelijk indianen gevonden die de 1e wereld oorlog konden beschrijven na gebruik van dit middel, ze konden zelfs insignes op de uniformen beschrijven. Na deze ontdekking werd het middel al snel telepatine genoemd. En na nog meer onderzoek ontdekte men dat het niet 1 stof, maar een combinatie van 2 stoffen betreft. De eerste werkzame stof is DMT, dit wordt verkregen door de bladeren van bv Psychotria Viridis te koken in water. Maar DMT is niet aktief als je het eet, omdat er MAO stoffen in je maag zitten. Deze MAO stoffen breken de DMT af zodra het in je maag komt, daarom is er een 2e stof nodig en wel een MAOi; een Mono Amino Oxidase inhibitor. Deze MAOi zorgt ervoor dat de MAO stoffen in je maag verdwijnen, wat als gevolg heeft dat de DMT niet meer vernietigd wordt en door je lichaam kan worden opgenomen. Maar deze MAOi stoffen hebben een nadeel; ook in oude kaas of vele andere voedingsmiddelen zitten giftige stoffen die door de MAO's afgebroken worden voordat ze in je lichaam opgenomen kunnen worden. Nu deze MAO er niet meer is in je maag, zijn vele normale voedingsstoffen ineens gevaarlijk, zelfs dodelijk. Het is dus noodzaak je aan een bepaald dieet te houden, of zelfs te vasten, voordat je deze stoffen gaat gebruiken. Het is dus erg belangrijk dat je eerst goede informatie verzameld over het gebruik van MAOi stoffen voordat je hieraan begint. Het is duidelijk dat je niet alleen om de krachtige werking de psychoaktieve stoffen met veel eerbied moet benaderen. Er zijn vele omstandigheden waarin je de geest van de paddestoel om hulp kunt vragen, maar die hulp houdt bijna altijd in dat je meer te weten komt dan je lief is. Bij een stevige paddestoelen ervaring is het dan ook niet ongewoon, dat je je eigen angsten tegenkomt in al hun glorie en die je verpletteren. Het is dan ook niet ongewoon dat je op een moment zult denken, Mijn god! Wat doe ik mezelf aan. Op hetzelfde moment zul je je afvragen of je dit, als je het overleeft, ooit nog wel eens durft te herhalen. Het gevoel van, nu blaas ik mijn hersens op, is niet ongewoon. Als je nu nooit geleerd hebt te communiceren met de spirit van de paddestoel kun je die ook niet om hulp vragen. En, zoals je verderop zult merken, kan de meest ervaren gebruiker daar nog last van hebben. Spreek dus met de paddestoel en je zult merken dat je dingen terug krijgt. Als je het allemaal erg eng vindt (ik ben geen held dus dat overkomt me nog wel eens) vraag dan of de spirit, de geest, de paddestoel zelf, je helpt. Het maakt niet uit welke kracht van de paddestoelen je aanspreekt, maar vraag gewoon om hun hulp. Vraag of de kracht van de paddestoel zelf je wil helpen bij het verwerken van deze overweldigende ervaring en je zult merken dat de paddestoel iets zal ondernemen. Het is alleen erg goed mogelijk dat je helemaal vergeet wat dan ook te vragen, omdat alles zo overweldigend is. Probeer te onthouden dat je iets op hebt en dat, hoe lang het ook duurt, wanneer deze spirituele stof uit je lichaam is, alles weer wordt zoals het vroeger was, tenminste met een heel bizarre ervaring rijker. Laat alles over je heen komen en vertrouw op je DNA. Hierin zit informatie die in duizenden jaren is opgebouwd, waarin zeker weten meerdere van deze ervaringen zitten, aangezien het vroeger door onze voorouders ook heel veel gebruikt werd. Voor ons DNA is dit dan ook geen vreemde ervaring, en voor ons collectief(onder)bewustzijn ook niet omdat dat de grenzen van de volkeren overschreid. Ons collectief(onder)bewustzijn is het zelfde als die van de Siberische sjamaan en de Mexicaanse sjamaan en alles wat daar tussen zit. Het is dus in principe van belang dat je vertrouwen hebt in je eigen oerkennis. Je eigen intuitie zal je door deze ervaring heen helpen, zolang je de middelen maar met een zeker respect behandelt.

Maar genoeg hierover, laat ik weer verder gaan waar ik gebleven was. Mijn vooraad is dus bijna op, die halve gram die er nog inzit is niet genoeg voor mij alleen en dus al helemaal niet genoeg voor oud en nieuw wanneer er waarschijnlijk wel een paar mensen van willen mee eten. Dus de voorraad moet worden aangevuld, aangezien ik al te laat ben om een eigen oogst te maken ben ik aangewezen op een smart shop. De Lachende Paus of Sign of Time. Vorige keer heb ik een ons gedroogd gekocht bij Sign of Time in Rotterdam op de Nieuwe Binnenweg. Maar die is verhuisd en zit nu alleen nog maar in Rotterdam-Zuid, dus het wordt deze keer De Lachende Paus. Daar aangekomen krijg ik mijn eerste verrassing; uitverkocht!. Dankzij nieuwe regels mogen er alleen nog maar verse paddestoelen verkocht worden en door die overschakeling zitten ze nu een dag zonder. Nou ja, dat was dus verder geen probleem, de volgende dag waren er weer volop verse paddestoelen. Deze keer heb ik voor Super Mex gekozen, dat zijn Mexicaanse Stropharia Cubensis paddestoelen. Een leuk detail is dat deze paddestoelen in het klein door een vrouw worden gekweekt. Toen de lachende Paus om meer paddestoelen vroeg kregen zij als antwoord:" tja, ik zal het aan de paddestoelen vragen ". Na een paar dagen kregen ze het antwoord van de paddestoelen: NEE!! Dus de Super Mex is niet altijd verkrijgbaar. Na een leuk praatje, 125 gulden armer en een 100 a 125 gram paddestoelen rijker, stapte ik de deur van De Lachende Paus weer uit opweg naar huis.

Die avond heb ik 2 kleine paddestoeltjes opgegeten en ik merkte een duidelijk, maar zeer licht psychedelisch, effekt. Ik kreeg de indruk dat het een vriendelijke, maar erg sterke, paddestoel is. De volgende dag heb ik 4 kleine paddestoeltjes gegeten, ongeveer een uur of 10 's avonds. Ook nu weer kreeg ik de indruk met een prettige en vriendelijke paddestoel te communiceren. De communicatie ging ook deze keer niet verder dan een lichte aftasting van de krachten die verscholen gaan in die wonderschone vruchten. Een paar dagen later, om een uur of 11 's avonds, zit ik achter mijn computer met de gedachte om weer een kleine dosis paddestoelen te nemen. Eerst verdwijnen er 2 kleine paddestoeltjes in mijn mond, ze zijn nu bijna droog en iets makkelijker naar binnen te werken. Ongeveer 10 minuten later besluit ik om nog 2 kleine paddestoeltjes te nuttigen. Nu krijg ik de smaak te pakken en denk dit keer toch maar iets meer te nemen, dus ik nuttig nog 1 kleintje en 1 iets grotere. Al snel kreeg ik de eerste meldingen van psilocibine in mijn lichaam, een klein beetje ongemakkelijk ga ik op de bank liggen. Zoals gewoonlijk gaat het eerste, wat ongemakkelijke, gevoel al snel weer weg, het wordt door een sterker gevoel verdreven. Dit sterkere gevoel begint langzamerhand de overhand te nemen. Een gevoel van welbehagen, een euforisch gevoel begint duidelijk de overhand te nemen. Ook beginnen nu de eerste verschijnselen van perceptie-verandering op te komen. Het overvalt me iedere keer weer, dat dezelfde oude vertrouwde kamer in zo korte tijd er zo anders kan uitzien. Hoe anders, dat is moeilijk te beschrijven. Het is moeilijk te voorspellen hoe het er uit gaat zien, het is me opgevallen dat bij verschillende sessies de kamer er totaal anders uit kan zien. Dit geldt ook voor andere voorwerpen, mensen of dieren in mijn omgeving. De verandering is er altijd, maar niet altijd hetzelfde. Hoewel de eigenschappen van de veranderingen weer wel hetzelfde zijn. Zoals ik al zei; ik kan het heel moeilijk uitleggen, de ene keer is de kamer super groot, de andere keer scheef, soms klein en heel soms als van een soort rubber dat in de wind beweegt. Soms voel en zie ik het huis leven, het ademt in een bekend ritme. De ene keer is het wonderbaarlijk mooi, dan weer kan het onvoorstelbaar bedreigend zijn en natuurlijk alles daar tussen in. Het vreemdste gevoel wat ik heb ondergaan, was een soort van super angst voor het super mooie, alsof ik het mooie niet aan zou kunnen of dat het zo overweldigend mooi is, dat ik er volledig door verpletterd zou worden. Zo heb ik eens het goddelijke van onze poes gezien. Die goddelijke energie die in die poes aanwezig was, was zo mooi, schoon en liefdevol dat je bijna, compleet overweldigd, op de grond zakt om het in volle overtuiging te aanbidden. Maar dit verschijnsel heb ik ook jaren geleden al eens gehad met een stevige waterpijp ruim gevuld met bijzonder goede Turkse hash. De goddelijke energie die ik toen te zien kreeg en voelde opkomen in onze kamer deed ons, met zijn drieen, ademloos kijken. We begonnen bijna spontaan de waterpijp te eren die ons deze ervaring gaf. Ik ben nog steeds geen kerkganger en ik geloof ook niet in een god die alles geschapen heeft, maar ik ben wel degelijk overtuigd van energieen, die ook in ons aanwezig zijn, die we goddelijk zouden kunnen en moeten noemen.

De paddestoel begint nu duidelijk te werken, ik moet even gaan staan en loop heel even door de kamer. Toch wel sterk die Super Mex'jes, heel erg lekker! Ik krijg nu duidelijk het gevoel dat het een sterk visueel paddestoeltje is. Hoewel er erg weinig verschil in de verschillende soorten Stropharia Cubensis paddestoelen zit, is toch de ene familie de andere niet. Dit uit zich vooral in sterkte, maar soms heb ik ook het gevoel dat de ene familie wat vriendelijker is als de andere, wat natuurlijk volledig aan mijn eigen gevoelens gelegen kan hebben, aan de omgeving en de mensen waar ik de laatste paar dagen voor de sessie mee om ben gegaan, maar ook de dingen die ik op tv gezien heb, gelezen heb en zelfs gegeten heb. Zoals je ziet, ben ik er van overtuigd dat bijna alles de ervaring eventueel kan beinvloeden, maar het hoeft niet per definitie een invloed te hebben. Het is dus heel erg moeilijk om van te voren te bepalen hoe de sessie verloopt, hoewel je het ook weer elk moment van de sessie kunt beinvloeden. Het is dus belangrijk dat je blijft geloven, dat de ervaring die je mee maakt altijd goed is. Het is een combinatie van alles buiten je, maar ook van alle kennis en energie die in je atomen en in je DNA liggen opgeslagen. Alles wat in de miljoenen jaren door voorouders is meegemaakt, zit op een of andere manier opgeslagen in de DNA. Maar dat is nog niet alles, daar ik er van overtuigd ben, dat wij allemaal eeuwig levende wezens zijn zonder echt begin of eind, en DNA niet het enige is wat informatie draagt en doorgeeft. Ook je ziel zelf is een energie bron van informatie. In deze energie zit ook alle informatie van al je vorige levens. Dan wil ik nog een stap verder gaan; tijd is een verschijnsel van deze werkelijkheid, van deze dimensie. Tenminste, onze tijdsberekening en ons tijdsbesef wordt ons opgelegd doordat we in een bepaald bewustzijn leven, wat ons weer wordt opgelegd door bepaalde energieen die in deze werkelijkheid gelden. Zodra de paddestoelen gaan werken, en ik bedoel echt werken, een grote dosis, dan weet je wat ik bedoel; dat de tijd dan iets heel anders is geworden. Het is een bekend verschijnsel dat je meemaakt dat ee tijds-volgorde niet meer klopt. Bijvoorbeeld met een glas water. Je schenkt het glas vol, of iemand anders, dan neem je een slok, vervolgens neem je de laatste slok uit het glas, maar bijvoorbeeld 1 minuut later lijkt het of je de op een na laatste slok neemt. Het is een vreemd verschijnsel dat je de dingen in de verkeerde volgorde ziet gebeuren, maar het komt voor, vooral met een grotere dosis. Maar, weer terug naar mijn laaste sessie.

Het is al wat later en het beklemmende gevoel dat eerder opkwam is weer terug." Ik heb het weer eens voor elkaar! " schiet het door mijn hoofd. Angst, euforie en onbeschrijflijke gevoelens wisselen zich in snel tempo af. Dan bedenk ik me dat het tijd wordt om hulp te vragen. Dit doe ik door me duidelijk op de spirit van de paddestoel te richten en die energie, geest, of wat het dan ook mag wezen, om bijstand te vragen. Ook denk ik aan mijn vertrouwen in mijn eigen karma, dat ik alleen maar dat krijg wat ikzelf verdien. Deze gedachten helpen en ik voel duidelijk een band met de paddestoel onstaan, een band die nog dieper wordt dan die al was (het is uiteindelijk niet mijn eerste contact). Er groeit een besef in mij dat de spirit van de paddestoel zich er mee bemoeit, duidelijk voel ik een band met de paddestoel die mij geruststelt. Ondertussen is het een uur of 3 geworden en ik stel voor om op bed te gaan liggen. Mijn vriendin denkt wel te kunnen slapen, maar ik voel me alleen maar wat veiliger in mijn bed. Op dat moment horen we een hoop tumult op de trap, we gaan heel even door het deur-gaatje kijken en daar staat politie met de buurman te praten. Aangezien we te veel onder invloed zijn (alle 2), blijven we niet kijken. Politie blijft iets spannends als je in een sessie zit, ze zien er grappig beschermend maar tegelijkertijd bedreigend uit. De paddestoelen mogen dan vrij zijn om te verkopen en te gebruiken, de wiet die nog op tafel ligt niet. Dat is dan wel gedoogd, maar toch blijft het verboden. Maar het was wel even leuk om iets vreemds te zien en we gaan weer in bed liggen. Daar aangekomen ontdekken we dat we eigenlijk geen van tweeen kunnen slapen. De gedachten houden een soort race in ons hoofd we zijn in ieder geval alle twee te veel onder invloed van de paddestoel om te slapen. Toch wel vreemd, aangezien mijn vriendin er maar 1 op heeft. Mijn staat van zijn is eerder te verklaren; 1 gram Stropharia is genoeg voor een rustige, maar toch redelijke, sessie. Maar ik ging niet rustig, ik ging als een speer door de psychedelische wereld. Het maakte me onrustig en niet echt op mijn gemak. Dit had ik zeker niet verwacht, ik moest weer de hulp van de paddestoel vragen, mijn gedachten moeten gericht worden, maar doe dat maar eens als ze 100.000 keer sneller gaan dan normaal. Toch lukt het, wonder boven wonder, altijd je gedachten te richten. Sterker nog, als je er eenmaal aan denkt, zit je er bijna direct midden in. Ook deze keer weer kon ik mijn gedachten makkelijker op mijn doel richten dan ik op dat moment voor mogelijk hield, dus ik vraag weer hulp aan de paddestoel. Ik vraag of het me duidelijk gemaakt kan worden waarom ik dit allemaal meemaak en bijna direct voel ik een energie zich met mij vermengen, een soort samen komen met een of andere entiteit of energie of zoiets. Het blijft erg moeilijk voor mij om te zeggen wat het nu eigenlijk precies is; een leraar-entiteit of zoiets. Misschien is het wel je eigen verbeelding, ik weet het nog steeds niet, maar ik weet wel dat mijn gedachten direct tot rust kwamen. Direct nadat ik mijn vraag stelde kreeg ik een visioen, het waren weer schijnbaar willekeurige mozaieken. Weer een mengsel van Esher, Joffra, Dali-achtige beelden die elkaar met een snelheid afwisselen die ongekend is, niets in het dagelijks leven evenaart de snelheid waarin de beelden zich opvolgen. Al snel geven de beelden weer een soort tunnel effect, omdat ze zo snel op mij afkomen. Met een razende vaart vliegen de beelden op mij af, het geeft mij het gevoel of ik vlieg, ik vlieg de tunnel van beelden in, steeds sneller en sneller, in een soort duikvlucht totdat ik samensmelt met de tunnel. Onbeschrijflijk is het, wat me toen allemaal overkwam, ik weet zeker dat ik het meeste al weer vergeten ben. De belangrijkste indruk die ik kreeg en nog steeds heb van dit hele gebeuren, is dat ik een les kreeg, ik kreeg informatie door en die informatie was bijna ongelooflijk. De tunnel die ik was geworden, de beelden die ik zag, dit alles was ik zelf geworden! Het veranderde mijn hersenen, de tunnel, de visioenen, ikzelf, ik was bezig mijn hersenen te veranderen. Dat was de betekenis van de inzichten die ik nu kreeg, de beelden waren bezig mijn hersenen te vormen. Ik was de visioenen, die, ergens heel diep uit mijzelf, door mijzelf opgewekt of door een entiteit ingegeven werden, ik weet het niet. In ieder geval waren de beelden bezig nieuwe netwerken in mijn hersenen te maken. Heel duidelijk wist ik nu dat de tunnelbeelden, waar ik een mee was geworden, bezig waren met het opbouwen van nieuwe netwerken in mijn hersenen. Het is namelijk zo dat, zodra je iets leert er een netwerk van draden wordt aangelegd. Deze draden zijn de verbindingen tussen je hersen cellen. Deze verbindingen zijn heel erg belangrijk, daar wordt bepaald wat je onthoudt. Alles wat je weet en kunt bedenken wordt door die verbindingen teweeggebracht. Het is, zeg maar, het computernetwerk van je hersenen. Dus de manier waarop het netwerk in je hersenen loopt, bepaalt wie je bent en wat je bent, maar ook wat je weet en hoe je alles wat je weet kunt gebruiken. Dat hele netwerk in onze hersenen, is nu juist hetgeen wat je hersenen maakt tot wat ze zijn. Zonder dat netwerk zouden het gewoon los van elkaar functionerende cellen zijn. Hoewel gewoon, elke cel op zich is al weer een wonder apart. Maar de conclusie is dus, dat, zodra je iets leert, je hersencellen gaan groeien. Ze worden zelf niet groter, maar er komen draden uit groeien. Elke draad groeit naar een andere hersencel, elke hersencel kan zo verbonden worden met verschillende andere hersencellen. Dit draden-netwerk is het netwerk wat ik bedoel. Het gaat natuurlijk te ver voor dit boek om alles wat we weten over de hersenen uit te leggen. De werking van de synapsen enzovoort moet je toch maar uit andere boeken halen. Hoewel het een wonderbaarlijk verhaal is, de werking van de hersenen en dat er natuurlijk nog heel erg veel vragen onbeantwoord blijven, hou ik het hier toch maar gewoon bij het netwerk, waarmee ik dus hoofdzakelijk de verbindingen tussen de hersencellen bedoel. Zonder die verbindingen zou er dus geen communicatie in je hersenen mogelijk zijn. En nu waren deze beelden die in een ongekende snelheid op mij afkwamen, mijn netwerk in mijn hersenen aan het veranderen. Op mijn bed gelegen, in een heerlijke spirituele euforie, vloog ik door de mooiste beelden die ik ooit gezien heb. Het veroorzaakte een religieus gevoel, een gevoel van alles is oke, iets wat ik nu herken als tekst uit de bijbel kwam over mij heen. Ik lag op mijn bed naast mijn vriendin waar ik al bijna 16 jaar mee omga, en ik zag, maar bovenal, ik wist, dat alles goed was.

Op dat moment krijg ik het gevoel dat ik even naar de wc moet. Opstaan gaat prima, maar op de wc blijft het altijd een vreemde gewaarwording, vreemd maar toch ook grappig. Daarna naar de badkamer, bijna elke sessie moet ik even naar mijzelf kijken in de spiegel en telkens weer verwonder ik me over wat ik dan te zien krijg. Honderden gezichten wisselen zich af, onvoorstelbaar hoe ik mezelf allemaal zie. Van de mooiste tot aan de lelijkste gezichten gaan dan aan mij voorbij en normaal ben ik al de mooiste niet om het zo maar te zeggen. Maar dat maakt weinig uit als ik in contact met de paddestoel ben, dan zie ik mezelf als mooi en lelijk meestal in redelijk snel tempo afwisselen. Dat je een gezicht op zoveel manieren kunt bekijken blijf ik prachtig vinden. De ene dag kijk ik uit het raam en dan moet ik moeite doen om mooie dingen te vinden, een andere dag kijk ik naar dezelfde dingen om overweldigd te worden door hun schoonheid. Gelukkig kan ik bijna altijd de noodzaak van tegenslag inzien; is het niet zo dat de meeste inzichten in een dieptepunt verkregen worden? Bijvoorbeeld het feit dat de meeste sjamanen tijdens een bijna doodservaring hun opdracht of inzicht verkrijgen over hoe ze de wereld kunnen helpen. Ook tegenwoordig, veel new age genezers zijn door een zware ziekte of ernstig ongeval tot hun roeping gekomen. Dan heb je nog de rituele inwijdings-sessies, waarbij op een nogal drastische wijze wordt afgerekend met hun oude ego. Vaak moeten de mensen die zo'n inwijdings-ritueel meemaken spiritueel sterven, dat wil zeggen dat hun kindzijn sterft en er een nieuw levensinzicht moet worden verkregen. De Entheogene planten zijn hier de aangewezen middelen voor, in veel culturen worden de planten aangewend voor dit doeleinde. Bijvoorbeeld in Mexico worden de paddestoelen vereerd, in Afrika heb je bv het Bwiti ritueel, waar een poeder van de schil van de wortel (of andere delen) van de Iboga-plant wordt gebruikt. Zo zijn er nog veel meer culturen geweest die dit soort rituelen gebruikten. In India heb je zelfs yogi die het gif van een cobra-slang innemen, dit schijnt een van de zuiverste entheogene ervaringen te geven. Wie weet krijg ik nog eens de kans om dit op een verantwoorde manier te gebruiken. Voorlopig zou ik al heel erg blij zijn met een paar gram DMT. Of kanarie-riet, dat zou ook al heel erg mooi zijn, daar zou ik dan zelf wel de DMT uit kunnen halen. Yopo, gemalen zaden uit Zuid-Amerika, heb ik al een keer geprobeerd, maar dat ging in ieder geval niet goed. De Yopo kwam in mijn neus (moet gesnoven worden), bleef daar als een prop even zitten en toen slikte ik het door. Alle Yopo verdween in mijn maag en daar is het niet meer werkzaam. Dus heb ik er niet veel van gemerkt. Ik heb twee andere mensen gesproken, die dezelfde Yopo hebben geprobeerd, met ongeveer dezelfde resultaten. Van goddelijke tot duivelse gezichten trekken aan mij voorbij terwijl ik in de spiegel staar. Emotieloze gezichten, blije gezichten, teleurgestelde, bange, heldhaftige en nog eens honderden andere stemmingen, die ik alleen maar tijdens sessies in de spiegel te zien kan krijgen, laat staan dat ik ze zou kunnen benoemen. Soms vergeet ik mijn omgeving volledig als ik zo in de spiegel sta te staren, ik zie dan zoveel verschillende gezichten in wisselende tempo's in mijn eigen spiegelbeeld, dat ik na een paar minuten wakker schrik uit deze stroom beelden van mijn eigen gezicht. Zo ook deze keer en na nog eens vriendelijk tegen mezelf geknikt te hebben verlaat ik de badkamer en ga nog heel even de woonkamer in. Daar kijk ik heel even op de monitor van mijn computer, even kijken of de post opgehaald is. Na de monitor aan te hebben gezet en een zetje tegen mijn trekbal te hebben gegeven, zie ik dat het nog geen 5:40 in de morgen is, dus de post is nog niet opgehaald. Monitor uit en nog eens om me heen kijken. Alles pulseert en lijkt te leven, mijn woonkamer ziet er vreemd, maar tegelijkertijd bekend en ongekend mooi, uit. Dit is een wereld die ik ken, eentje die erg vredig is. De gedachte gaat door mijn hoofd om een waterpijp te roken. Toch maar niet bedenk ik mij, weer terug denkend aan de spanning die ik eerder die nacht had gevoeld. Uit ervaring weet ik dat bij mij het roken van cannabis produkten nogal een versterkende werking hebben. Niet alleen versterkend, maar het maakt de sessie ook zwaarder, moeilijker te hanteren. Alles wordt magischer en dreigender na het roken van cannabis tijdens mijn paddestoelen sessies. Soms als ik mij heel erg goed voel en ik duidelijk voel dat het hoogtepunt erg rustig en vredig zal verlopen, dan rook ik aan het begin van het hoogtepunt een beetje wiet of hash. Nu gebied de eerlijkheid mij te zeggen, dat wat voor mij een klein beetje wiet of hash is, voor een ander een weekvooraad zou kunnen zijn. Pas kocht ik een waterpijp in een koffieshop, zette hem in elkaar en rookte een volle pijp in 1 teug leeg. Daarna stopte iemand anders de pijp en die was na 4 mensen nog niet leeg. Normaal gesproken, als ik 's morgens wakker wordt, kijk ik eerst of er nieuwe e-mail is, daarna ga ik rustig eten en pas dan rook ik mijn eerste wiet of hash. De laaste tijd is dat meestal een halve gram wiet, in een haal leeggezogen, uit de waterpijp of vaporizator. Dan ga ik de post lezen en schrijf ik het een en ander, daarna rook ik nog een pijp om lekker stoned de broodnodige boodschappen te gaan doen. Dit zal dus heel wat meer zijn dan de meeste blowers roken, dus een klein beetje voor mij kan heel wat voor een ander zijn. Maar deze keer besluit ik toch maar geen cannabis booster te gebruiken, om te voorkomen dat het heerlijk euforische gevoel waar ik mij nu in wentel verdwijnt. Dat bijzondere gevoel van eindelijk weer thuis te zijn, daar waar we eigenlijk altijd thuis horen, die plek die zo vreemd en zo vertrouwd tegelijk is. Door de kamer kijkend glimlach ik naar het wandkleedje met Shiva erop en ik knik even vriendelijk naar het Boeddha-beeldje dat op het dressoir staat. Daarna draai ik mij om en loop weer naar de slaapkamer waar mijn vriendin met een verheerlijkt gezicht, duidelijk tevreden, op bed ligt.

Slapen deed ze ook nog niet, dus we praten nog wat, om te ontdekken dat zij ook vrij hard gaat voor 1 paddestoeltje. Natuurlijk maakt ze niet mee wat ik allemaal mee maak, maar het is duidelijk dat ze het naar haar zin heeft en dat ze ook nog niet kan slapen. Langzaam voel ik weer een golf opkomen, de beelden worden weer duidelijker. Als ik mijn ogen dicht doe zie ik weer de zelfde soort beelden op mij afkomen, alleen hebben ze nu een nieuwe betekenis voor me, ik heb nu duidelijk het gevoel dat ik weet wat ze doen. Het gevoel dat ze mijn hersenen, mijn hele persoonlijkheid, aan het veranderen zijn, geeft mij een gevoel van dankbaarheid. Een gevoel van vertrouwen komt in mij op, ik voel duidelijk weer dat het goed is wat er gebeurt. De beeldenstroom heeft iets goddelijks, ik heb in de normale wereld nog nooit zulke mooie dingen gezien, zo betekenisvol ook. Nu ik de bedoeling van de beelden aanvoel, krijgen ze een nieuwe dimensie. Het sterkste voel ik vertrouwen in de enorme stroom beelden, die op mijn hersenen inwerkt. Met een enorme vaart vlieg ik weer door de stroom van beelden, om met een schok tot een nieuwe conclusie te komen. Daar ik niet weet waar de beelden vandaan komen, begon ik me langzaam af te vragen wie of wat deze meesterlijke beelden produceerde. Eigenlijk was ik er al vanuit gegaan dat het een soort informatie was, zeg maar een computer programma, maar dan nu een hersen programma, of de informatie uit mijn DNA zelf. Maar zodra ik daar weer over begin te denken, komt er een gevoel over me heen dat zo overweldigend is, dat ik compleet uit elkaar spat. Daar bedoel ik mee dat mijn ego, of wat het dan ook mag wezen, in ieder geval, datgeen wat Timothy Leary het 'ik spel' noemt, het volledig opgeeft. Daar zweeft mijn energie door het heelal, het complete universum; het Al openbaart zich aan mij. Met een enorme vaart ga ik door het heelal heen en overal waar mijn energie de energie van het AL raakt onstaan beelden. Beelden die ik nog nooit gezien heb, beelden zo goddelijk mooi, dat ik ze nooit zou kunnen beschrijven. Beschrijven is onmogelijk, daar ik achteraf niet eens meer weet hoe ze er uitzagen. Het enige dat ik nu nog weet is, dat ze ongekend mooi waren, niets in de normale werkelijkheid herinnert me aan die beelden. Wat ik tegelijker tijd besefte was, dat de beelden ontstonden na contact met de andere energie. Daar zweefde ik door de energie van het heelal, tussen ontelbare andere wezens die daar ook als energie zweefden. Overal om mij heen zag ik energie pulseren. Er zaten enorm veel verschillende energieen bij. Hoewel alle energie uit hetzelfde was opgebouwd, dus ook iets herkenbaars had, zaten er energieen bij die op een erg vreemde en intense manier pulseerden. Alle energie was op een of andere wijze verbonden met elkaar. Het was als de atomen van een kopje, allemaal los zwevend in de lucht, maar toch zo met elkaar verbonden dat ze het kopje blijven vormen. De atomen zweven los, maar worden door een onzichtbare aantrekkingskracht bij elkaar gehouden. Zo zit het natuurlijk ook met je eigen atomen, ze zweven los van elkaar, maar zijn zo verbonden met elkaar, dat ze wel degelijk jou blijven vormen. Zo zag ik ook alle energieen in het heelal verbonden met elkaar. Ook zag ik dat er vele sterrenhopen waren. Ik weet niet hoe ik het moet noemen, maar stel je het heelal voor en de oerknal, die het huidige heelal gevormd heeft. Zo zag ik vele Big-Bangs, die even zovele nieuwe sterrenstelsels vormden. Al deze hopen pure energie, waren weer met elkaar verbonden, op dezelfde manier als de atomen van jou, mij en het kopje. Nog steeds weet ik niet waar die beelden vandaan kwamen, wie of wat produceert ze in mijn hoofd? Terwijl ik me dat afvraag zijn de beelden al weer weg. Deze golf was de laatste die ik tijdens deze sessie mee zou maken. Wel heb ik nog een paar uur wakker gelegen met heerlijke euforische gevoelens, het gevoel dat ik iets heel erg belangrijks ontdekt heb ebde langzaam weg. Nu ik dit allemaal opschrijf is het eigenlijk al weer terug gebracht tot een herinnering. Natuurlijk herinner ik me hoe belangrijk het tijdens de sessie aanvoelde, maar zoals met zoveel sessies, ebt dat langzaam weg, als met een droom. Maar de herinnering blijft, dat betekent dat je het langzaam verder kunt ontwikkelen. Het verder uitwerken in meditatie kan enorm verhelderend zijn.
Greetz Humito